وقتی جایی در زمین آتش می ګیرد، رحمت خدا دست به کار می شود ومنتظر نمی ماند تا ببیند به علت حسد وکینه ی ستمګران اجساد بیګناهان و خانه هایشان خاکستر شود.
افسانه ی صوفی قصه ای درباره ی پرنده ی آتش نشان نقل کرده بود که می گوید آن پرنده به خاطر خاموش کردن آتش بزرګ که ستمګران برای حضرت ابراهیم (ع) آماده کرده بودند آب را قطره قطره در نوکش حمل می کرد تا بالای شعله ی آتش بیندازد.
به او ګفته شد:
آن قطره های آب چه طوری می تواند این آتش بزرګ را خاموش کند؟
پرنده جوابشان داد:
می دانم که نمی تواند خاموش کند ولی وقتی که ظلم و ستم  بر خلیل خدا حاکم شده، مردم به دو دسته تقسیم شدند یکی از آن دو گروه جنایت کاران و نافرمایان ودومی گروه عادلان و وفاداران بودند.
و من با این کارم خواستم وابستګی ثابت من را با ګروه حق نشان دهم وتبرئه ی من را از کسانی که آتش را روشن کردند، وهمچنین از کسانی که با این کارشان موافق و آن ها را تشویق می کردند اعلام کنم.
اسلام در دیدګاه شیعه ی امامیه، همیشه به حکمت و روحانیت مستند به رفتار وګفتار معصومین (علیهم السلام) دعوت می کرد، وبه طور ثابت تعهد و وفاداری آن را برای مبارزه با ظلم و تباهی نفس ها وعقل ها ی که از راه راست منحرف شدند ابراز می کرد.
همان طور که قرآن کریم ثابت کرد، موعظه ی حسنه باید این شروط را داشته باشد:

1. باید نیت های هر فردی از شروع هر کاری تا پایان آن پاک و خالص برای خداوند متعال باشد

2. باید افکار واندیشه ها مبنی بر اصول و مبادئ روشن، درست، متین ومحکم باشد

3. باید اسباب و وسائل به کار برده شده برای عرضه ی این طرح از راه درست تهیئه شده واز راه درست استفاده شود

وهمچنین اهداف آن باید خالص و پاک باشد تا اینکه به درستی به عقل و قلب انسان برسد.